Over Wed and Walk

Jaaa…. over ons! Hoe het zo gekomen is! Dat is me een verhaal… ga even lekker zitten, ik vertel het graag!

Op Koninginnedag 2003 (ja zo lang geleden alweer..pff) stond ik met een vriendin, Jansje Meijman, in de Amsterdamse Jordaan te verkopen. Een heleboel zooi hadden we én ik had de week daarvoor een hele partij oranje ringetjes met een kroontje erop gescoord. Nog zonder plan, maar dat zou ik nog wel bedenken. In de middag, we waren al redelijk in feeststemming zeg maar, liep er een gezamenlijke vriend voorbij, die die nacht gezoend had met zijn love interest, helemaal in de wolken. We riepen “we gaan jullie trouwen! We gebaarden dat ze moesten knielen en dat wij ze dan zouden gaan trouwen voor koninginnedag. Niet als act, gewoon prive voor hun.

Maar ja, we waren theater studenten halverwege een feestdag, dus dat werd een enórme act, we haalden de hele buurt er bij, mensen gingen in een grote krijg staan kijken wat er allemaal gebeurde. De bovenburen pakte een rijst en strooiden op de juiste momenten.

Op de kus steeg er een groot gejuich op uit de massa die we inmiddels om ons heen verzameld hadden en toen we dachten klaar te zijn, stond er een lange rij mensen klaar, die allemaal getrouwd wilden worden. Let wel, we hadden niets anders dan die bak ringetjes en de buren die rijst strooiden. Oh ja, en onze beschonken theatrale act. Eigenlijk was dat de aller eerste pure vorm van waarom Wed and Walk zo’n succes is. Het gaat om die mensen, die elkaar aankijken en lieve dingen tegen elkaar zeggen. En een derde persoon die zich daar druk over maakt. En ritueel gedoe met Ja zeggen en een zoen. eigenlijk is al het andere opsmuk. Heerlijke leuke opsmuk, dat wel. De rest van die dag hebben we mensen getrouwd. En de paar jaar daarna ook. Steeds met wat meer trouw attributen; een hoed en een sluier jaar 2, 3 jurken en een jasje jaar 3, and so on.

Op Koninginnedag 2003 (ja zo lang geleden alweer..pff) stond ik met een vriendin, Jansje Meijman, in de Amsterdamse Jordaan te verkopen. Een heleboel zooi hadden we én ik had de week daarvoor een hele partij oranje ringetjes met een kroontje erop gescoord. Nog zonder plan, maar dat zou ik nog wel bedenken. In de middag, we waren al redelijk in feeststemming zeg maar, liep er een gezamenlijke vriend voorbij, die die nacht gezoend had met zijn love interest, helemaal in de wolken. We riepen “we gaan jullie trouwen! We gebaarden dat ze moesten knielen en dat wij ze dan zouden gaan trouwen voor koninginnedag. Niet als act, gewoon prive voor hun.

Maar ja, we waren theater studenten halverwege een feestdag, dus dat werd een enórme act, we haalden de hele buurt er bij, mensen gingen in een grote krijg staan kijken wat er allemaal gebeurde. De bovenburen pakte een rijst en strooiden op de juiste momenten.

Op de kus steeg er een groot gejuich op uit de massa die we inmiddels om ons heen verzameld hadden en toen we dachten klaar te zijn, stond er een lange rij mensen klaar, die allemaal getrouwd wilden worden. Let wel, we hadden niets anders dan die bak ringetjes en de buren die rijst strooiden. Oh ja, en onze beschonken theatrale act. Eigenlijk was dat de aller eerste pure vorm van waarom Wed and Walk zo’n succes is. Het gaat om die mensen, die elkaar aankijken en lieve dingen tegen elkaar zeggen. En een derde persoon die zich daar druk over maakt. En ritueel gedoe met Ja zeggen en een zoen. eigenlijk is al het andere opsmuk. Heerlijke leuke opsmuk, dat wel. De rest van die dag hebben we mensen getrouwd. En de paar jaar daarna ook. Steeds met wat meer trouw attributen; een hoed en een sluier jaar 2, 3 jurken en een jasje jaar 3, and so on.

Iemand van het filmmuseum had ons gezien en vroeg ons voor museumnacht 2007. Of we even een naam wilde bedenken voor het persbericht. We hadden geen naam. Ik zat in de tram in de Leidsestraat en reed langs “Wok to Walk” en bedacht Wed and Walk. Mooie alliteratie, mooi
symmetrisch, bijna. Afhaal romantiek. té leuk. Ze hebben een klein persberichtje verstuurd toen. Dat in 1 krant heeft gestaan. Waarna er 300 stelletjes zijn komen trouwen voor 1 museumnacht.
Hysterisch en geweldig! Elke 5 minuten een ceremonie, de hele nacht door. Wij strak aan de wodka red bull om dat vol te houden.

Met Valentijn 2008 dachten we ‘ Goh, moesten we dat zelf niet ook eens proberen?” . Een vriendin had een boetiekje in de Jordaan waar we na sluitingstijd wel wat mochten organiseren. Wij zelf een pers tekstje in elkaar geflanst, geen idee, heeft in de NL20 gestaan. klein stukje. weer 300 aanmeldingen. En 20 fotografen van kranten. We hebben het winkeltje er naast ook maar gevraagd of we ook bij haar mochten, zoveel aanmeldingen kregen we. Al onze vrienden hielpen mee als gastvrouw ed. Er was zoveel pers, dat er buiten een haag om dat kleine zaakje heen stond. ik liep daar achter onze bruidsparen welkom te heten, in een roze jurkje met pailletjes, in de vrieskou, die ik niet gevoeld heb van de opwinding.

“Nou, nog maar eens zo’n dagje doen?” zeiden we na afloop tegen elkaar. “Misschien dat er nog iemand wil”. Stoute schoenen aangetrokken en Hotel Arena gevraagd. We mochten wel op een loze dag wel iets op het balkon van de grote zaal proberen. Weer een doorslaand succes, met de tv en alles er bij. We bedachten dat we steeds een symbolische datum zouden bedenken en daar een passende lokatie bij zouden vinden; 1 april in de kitsche Taart van mijn tante, 08-08-08 de opening van de Olympische spelen in China in het drijvende Chinese restaurant van Amsterdam, ed. In deze bizarre tocht door de stad leerden we Stadsherstel kennen. Dat werd een heerlijke samenwerking van 5 jaar, waarbij we 1x per maand in een kerk in Amsterdam onze spullen opbouwden. Van een straat act op koninginnedag tot een romantische belevenis in een mega
mooie kerk in de stad! Wow!

Hoe hilarisch het in het begin was; rushes, pailetjes, fuchsia roze jurken, al doende merkten we dan mensen het eigenlijk zo mooi en echt en serieus mogelijk wilden. Dara zijn we in mee gegroeid met onze aanpak en de jurken die we inkochten.

Mijn compagnon Jansje besloot dat ze uit Wed and Walk wilde stappen, om zich op haar theater werk te kunnen richten. Voor mij een moment, wil ik door? Stop ik ook? Maar neeeeee, Wed and Walk geeft me steeds weer nieuwe verrassende avonturen! Zoveel te beleven! Na 5 prachtige jaren ontplofte mijn huis van alle bruidsjurken die ik inmiddels had verzameld. Ik begon het verlangen naar een eigen vaste ruimte. De dames van de kinderfeestwinkel, (ken je die? Ga daar heen, die winkel is fantastisch!) boden voor 1 maand de achterste helft van hun winkel aan. Die maand werd een jaar en inmiddels zitten we daar nu ook al weer bijna 4 jaar.

Steeds meer mensen van buiten de lands grenzen vonden ons. Onder anderen ook gay koppels uit landen waar gay love verboden is. Voor hun was onze service een uitkomst en het dichtste bij the real thing dat zij konden komen. Wonderbaarlijk mooi, hoe deze koninginnedag act uitgroeide tot iets wat heel waardevol was voor zoveel mensen uit zoveel landen. Soms konden we elkaar niet eens verstaan, bijvoorbeeld bij een lesbisch stel uit China dat geen Engels kon. We begrepen elkaar niet, maar zelfs toen stonden ze in tranen onder de rozenboog. En bedankte ze me hartelijk bij het weggaan. Tenminste dat denk ik 😉

Laatst kwam mijn buurmeisje van HAVO 1 naar me toegelopen; “ Jona, je staat in mijn boek van Nederlands” . Ze liet me in haar middelbare school boek een interview over Wed and Walk zien, dat de bron was voor een heleboel huiswerk vragen. bijvoorbeeld; Jona vertelt dit en dat… verklaar waar Jona deze titel heeft gekozen… welke redenen vertelt Jona waarom Wed and Walk zo’n succes is geworden…
Waanzinnig! We zijn een huiswerk opdracht in een boek dat door heel Nederland gebruikt wordt! Inmiddels staat Wed and Walk aan de drempel van weer een nieuw avontuur; het boetiekje in de Pijp wordt 3 jaar lang gerenoveerd; we moeten er uit. Dus ga ik op zoek naar een écht, groot, serieus, groten mensen pand! Met een hoek met zand en een zee poster, voor de huwelijks reis foto’s , en een Paris by night achtergrond.. een ruime kleedkamer met vloerbedekking… en en… zoveel dromen!!! Ondertussen wordt er hard aan deze website gewerkt. Tot nu toe heb ik dat altijd zelf geknipt en geplakt. Maar nu is Coen daar voor het eggie mee bezig. So tell me what you think! Dan groeien we samen.

Lieve groet,
Jona

Op Koninginnedag 2003 (ja zo lang geleden alweer..pff) stond ik met een vriendin, Jansje Meijman, in de Amsterdamse Jordaan te verkopen. Een heleboel zooi hadden we én ik had de week daarvoor een hele partij oranje ringetjes met een kroontje erop gescoord. Nog zonder plan, maar dat zou ik nog wel bedenken. In de middag, we waren al redelijk in feeststemming zeg maar, liep er een gezamenlijke vriend voorbij, die die nacht gezoend had met zijn love interest, helemaal in de wolken. We riepen “we gaan jullie trouwen! We gebaarden dat ze moesten knielen en dat wij ze dan zouden gaan trouwen voor koninginnedag. Niet als act, gewoon prive voor hun.

Maar ja, we waren theater studenten halverwege een feestdag, dus dat werd een enórme act, we haalden de hele buurt er bij, mensen gingen in een grote krijg staan kijken wat er allemaal gebeurde. De bovenburen pakte een rijst en strooiden op de juiste momenten.

Op de kus steeg er een groot gejuich op uit de massa die we inmiddels om ons heen verzameld hadden en toen we dachten klaar te zijn, stond er een lange rij mensen klaar, die allemaal getrouwd wilden worden. Let wel, we hadden niets anders dan die bak ringetjes en de buren die rijst strooiden. Oh ja, en onze beschonken theatrale act. Eigenlijk was dat de aller eerste pure vorm van waarom Wed and Walk zo’n succes is. Het gaat om die mensen, die elkaar aankijken en lieve dingen tegen elkaar zeggen. En een derde persoon die zich daar druk over maakt. En ritueel gedoe met Ja zeggen en een zoen. eigenlijk is al het andere opsmuk. Heerlijke leuke opsmuk, dat wel. De rest van die dag hebben we mensen getrouwd. En de paar jaar daarna ook. Steeds met wat meer trouw attributen; een hoed en een sluier jaar 2, 3 jurken en een jasje jaar 3, and so on.

Iemand van het filmmuseum had ons gezien en vroeg ons voor museumnacht 2007. Of we even een naam wilde bedenken voor het persbericht. We hadden geen naam. Ik zat in de tram in de Leidsestraat en reed langs “Wok to Walk” en bedacht Wed and Walk. Mooie alliteratie, mooi
symmetrisch, bijna. Afhaal romantiek. té leuk. Ze hebben een klein persberichtje verstuurd toen. Dat in 1 krant heeft gestaan. Waarna er 300 stelletjes zijn komen trouwen voor 1 museumnacht.
Hysterisch en geweldig! Elke 5 minuten een ceremonie, de hele nacht door. Wij strak aan de wodka red bull om dat vol te houden.

Met Valentijn 2008 dachten we ‘ Goh, moesten we dat zelf niet ook eens proberen?” . Een vriendin had een boetiekje in de Jordaan waar we na sluitingstijd wel wat mochten organiseren. Wij zelf een pers tekstje in elkaar geflanst, geen idee, heeft in de NL20 gestaan. klein stukje. weer 300 aanmeldingen. En 20 fotografen van kranten. We hebben het winkeltje er naast ook maar gevraagd of we ook bij haar mochten, zoveel aanmeldingen kregen we. Al onze vrienden hielpen mee als gastvrouw ed. Er was zoveel pers, dat er buiten een haag om dat kleine zaakje heen stond. ik liep daar achter onze bruidsparen welkom te heten, in een roze jurkje met pailletjes, in de vrieskou, die ik niet gevoeld heb van de opwinding.

“Nou, nog maar eens zo’n dagje doen?” zeiden we na afloop tegen elkaar. “Misschien dat er nog iemand wil”. Stoute schoenen aangetrokken en Hotel Arena gevraagd. We mochten wel op een loze dag wel iets op het balkon van de grote zaal proberen. Weer een doorslaand succes, met de tv en alles er bij. We bedachten dat we steeds een symbolische datum zouden bedenken en daar een passende lokatie bij zouden vinden; 1 april in de kitsche Taart van mijn tante, 08-08-08 de opening van de Olympische spelen in China in het drijvende Chinese restaurant van Amsterdam, ed. In deze bizarre tocht door de stad leerden we Stadsherstel kennen. Dat werd een heerlijke samenwerking van 5 jaar, waarbij we 1x per maand in een kerk in Amsterdam onze spullen opbouwden. Van een straat act op koninginnedag tot een romantische belevenis in een mega
mooie kerk in de stad! Wow!

Hoe hilarisch het in het begin was; rushes, pailetjes, fuchsia roze jurken, al doende merkten we dan mensen het eigenlijk zo mooi en echt en serieus mogelijk wilden. Dara zijn we in mee gegroeid met onze aanpak en de jurken die we inkochten.

Mijn compagnon Jansje besloot dat ze uit Wed and Walk wilde stappen, om zich op haar theater werk te kunnen richten. Voor mij een moment, wil ik door? Stop ik ook? Maar neeeeee, Wed and Walk geeft me steeds weer nieuwe verrassende avonturen! Zoveel te beleven! Na 5 prachtige jaren ontplofte mijn huis van alle bruidsjurken die ik inmiddels had verzameld. Ik begon het verlangen naar een eigen vaste ruimte. De dames van de kinderfeestwinkel, (ken je die? Ga daar heen, die winkel is fantastisch!) boden voor 1 maand de achterste helft van hun winkel aan. Die maand werd een jaar en inmiddels zitten we daar nu ook al weer bijna 4 jaar.

Steeds meer mensen van buiten de lands grenzen vonden ons. Onder anderen ook gay koppels uit landen waar gay love verboden is. Voor hun was onze service een uitkomst en het dichtste bij the real thing dat zij konden komen. Wonderbaarlijk mooi, hoe deze koninginnedag act uitgroeide tot iets wat heel waardevol was voor zoveel mensen uit zoveel landen. Soms konden we elkaar niet eens verstaan, bijvoorbeeld bij een lesbisch stel uit China dat geen Engels kon. We begrepen elkaar niet, maar zelfs toen stonden ze in tranen onder de rozenboog. En bedankte ze me hartelijk bij het weggaan. Tenminste dat denk ik 😉

Laatst kwam mijn buurmeisje van HAVO 1 naar me toegelopen; “ Jona, je staat in mijn boek van Nederlands” . Ze liet me in haar middelbare school boek een interview over Wed and Walk zien, dat de bron was voor een heleboel huiswerk vragen. bijvoorbeeld; Jona vertelt dit en dat… verklaar waar Jona deze titel heeft gekozen… welke redenen vertelt Jona waarom Wed and Walk zo’n succes is geworden…
Waanzinnig! We zijn een huiswerk opdracht in een boek dat door heel Nederland gebruikt wordt! Inmiddels staat Wed and Walk aan de drempel van weer een nieuw avontuur; het boetiekje in de Pijp wordt 3 jaar lang gerenoveerd; we moeten er uit. Dus ga ik op zoek naar een écht, groot, serieus, groten mensen pand! Met een hoek met zand en een zee poster, voor de huwelijks reis foto’s , en een Paris by night achtergrond.. een ruime kleedkamer met vloerbedekking… en en… zoveel dromen!!! Ondertussen wordt er hard aan deze website gewerkt. Tot nu toe heb ik dat altijd zelf geknipt en geplakt. Maar nu is Coen daar voor het eggie mee bezig. So tell me what you think! Dan groeien we samen.

Lieve groet,
Jona

Adres

Wed and Walk / Het is liefde
Eerste van der Helststraat 13
1073 AB Amsterdam 

Instagram

Contact

06 818 931 84 (App/SMS)

Elke dag 10:00 – 22:00 (op afpraak)

Facebook